Перевод текста песни Artyści - Jacek Kaczmarski

Artyści (оригинал)

Zaszczytami zaszczuci, obarczeni sławą
Nie poznaliśmy strachu o skórę
Na paryskich parkietach salonowy gawot
Jeszcze jedną ma dla nas figurę
Niewidoczny fortepian gra z taktem Szopena
A narody współczują do wtóru
Ustawiając na biurku, w requiemach i trenach
Statuetki Człowieka z Marmuru
Taniec śmierci ominął i tak nieśmiertelnych —
Znów dla naszej wiruje korzyści
Dobry Anioł Stróż Paszport cel spełnił naczelny:
Ocaleliśmy przecież - Artyści
Nam i skrzydeł u ramion na cle nie podcięto
Nie wybito nam zębów ze szczęki
Bylebyśmy się wznieśli ponad ludzkie lamenty
Poza bezmiar człowieczej udręki
Więc rozważnie odważni, z grymasem cierpienia
W pełen znaczeń zbroimy się spokój
A jak brzmią w naszych ustach wymowne milczenia
A jak lśnią nam niechciane łzy w oku!
Wszak spełniły się nasze proroctwa i wróżby!
Patrzcie!
Żywi, a już między mity!
Z wynajętych cokołów, w gwarze głupim i próżnym
Już nie słychać milczenia zabitych
Oni nam bili brawo żywymi rękoma
Chociaż cień im osiadał na głowach
Ale ręce umarły na łańcuchach i łomach
Więc my, tu, teraz o nich — ni słowa
Wiele słów się po prostu nie mieści we frazach!
A tam druty, tortury, obozy
Przesłuchania, rewizje, tłumy w ogniu i gazach
Nazbyt bliskie męczeńskiej są pozy
Może być, że niedługo, po śmierci — za chwilę
Kiedy tam znowu zmieni się władza
Do wolnego już kraju (za ile? na ile?)
Naszych zwłok nikt nie będzie sprowadzał
Nawet to nas nie wzrusza, myśmy dawno wybrali
Sen o wierzbie płaczącej sczezł
W testamentach, przy winie, krewni będą czytali:
«Chciałbym spocząć na Pere Lachaise…»

Художники (перевод)

Заслуженный почестями, обремененный славой
Мы не узнали страха за кожу
Салонный гавот на парижских этажах
Еще одна цифра для нас
Невидимый рояль играет в ритме Шопена
И народы сочувствуют песне
Размещение на парте, в реквиемах и тренингах
Статуи человека из мрамора
Танец смерти обошел бессмертных -
Опять для нашей пользы кружится
Паспорт Доброго Ангела-Хранителя выполнил главную задачу:
Мы ведь выжили - Артисты
Нам и крылья у рук не отрезали на таможне
Наши челюсти не были выбиты
Если бы только мы поднялись над человеческим плачем
За безмерностью человеческих мук
Так расчетливо храбро, с гримасой страдания
Мы вооружаем себя осмысленным миром
И какое многозначительное молчание в наших устах
А как блестят непрошеные слезы в наших глазах!
Ведь сбылись наши пророчества и предсказания!
Смотреть!
Жив и уже среди мифов!
С арендованных пьедесталов, на глупом и суетном наречии
Молчание мертвых больше не слышно
Они аплодировали нам своими живыми руками
Хотя на их головы легла тень
Но руки умерли на цепях и ломах
Так и мы, вот, теперь о них - слов нет
Многие слова просто не влезают в фразы!
А там провода, пытки, лагеря
Допросы, обыски, толпы в огне и газах
Позы слишком близки к мученической
Может быть, что скоро, после смерти - в миг
Когда там снова сменится правительство
В свободную страну (за сколько? за сколько?)
Никто не принесет наш труп
Даже это нас не касается, мы долго выбирали
Мечта о плакучей иве ушла
В завещаниях с вином родственники прочтут:
«Хотелось бы отдохнуть на Пер-Лашез...»