Перевод текста песни Qravitasiya - Orxan Zeynallı

Qravitasiya (оригинал)

Daha neçə uşaq aclıqdan öləcək şəkil naminə?
Nə qədər insan batacaq ki, gündəm dəyişsin?
Dünyanın alın yazısı yazılıb qan ilə
Biz ruhumuzu endirdikcə baş barmaq qalxır göyə
Hələ çox quyular qazılacaq səngər deyə
Çox güllə atılacaq kimsə igid olsun deyə
Ədalət mücərrəd məvhum və əlçatmaz
Yüz dəfə diz çökdüm bircə dəfə sən gəl deyə
Zirvəyə çevrilir ən alçaq dərələr
Hələ çox güləcək bizə qəbirdən ölülər
Yoxdur artıq kiçik günah, var ancaq irilər
Getsə də köhnə zalımlar, gələcək yenilər
Küləklə döyüşdükcə ümidsiz gəmilər
Batdıqca canlar dibə yeni ləpələr dirilər
Yuyulduqca sahillər, dağılar qum saraylar
Şahlar can verər, öz xislətində boğulub ağlar
Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə
Bəlkə göz gec qırpınanda kimsə görər deyə
Kimsə çəkir yerə, kimsə çəkir yenə
Günahlar yaddaş kimi, buraxmır heç yerə
Mən yalançıyam, sən ədalətsizsən
Mən çarəsiz olduqca sən səssizsən
Nə qədər zirvəyə qalxsaq da sənə toxunmaqçün
Sonda ölüm qravitasiyası səni çəkir yerə
Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə
Bəlkə göz gec qırpınanda kimsə görər deyə
Əllər açılır göyə, əllər açılır göyə
Günahlar yaddaş kimi, buraxmır heç yerə
Mən yalançıyam, sən ədalətsizsən
Mən çarəsiz olduqca sən səssizsən
Nə qədər zirvəyə qalxsaq da sənə toxunmaqçün
Sonda ölüm qravitasiyası səni çəkir yerə

Гравитации (перевод)

Сколько еще детей умрут от голода?
Сколько людей утонет, чтобы изменить повестку дня?
Предисловие мира написано кровью
Когда мы опускаем настроение, большой палец поднимается к небу
Есть еще много колодцев, которые нужно вырыть
Будет выпущено много пуль, чтобы сделать кого-то храбрым
Справедливость абстрактна и недоступна
Я сто раз становился на колени, чтобы попросить тебя прийти один раз
Самые низкие долины становятся вершиной
Мы еще будем много смеяться над умершими из могилы
Нет больше маленьких грехов, есть только большие
Даже если старые угнетатели уйдут, новые придут
Отчаянные корабли, борющиеся с ветром
Когда они тонут, на дне оживают новые зёрна.
Пока ты умываешься, пляжи, горы, песчаные дворцы
Рога умирают, они тонут в своем характере и плачут
Руки открыты к небу, руки открыты к небу
Может быть, в мгновение ока кто-то увидит
Кого-то тянет к земле, кого-то снова тянет
Грехи, как память, никуда не уходят
Я лжец, ты несправедлив
Ты молчишь, когда я беспомощен
Сколько бы мы ни лезли, мы хотим прикоснуться к тебе
В конце концов, гравитация смерти притягивает тебя к земле
Руки открыты к небу, руки открыты к небу
Может быть, в мгновение ока кто-то увидит
Руки открыты к небу, руки открыты к небу
Грехи, как память, никуда не уходят
Я лжец, ты несправедлив
Ты молчишь, когда я беспомощен
Сколько бы мы ни лезли, мы хотим прикоснуться к тебе
В конце концов, гравитация смерти притягивает тебя к земле