Перевод текста песни Jotunheim - Moonsorrow

Jotunheim (оригинал)

Nuo valkoiset kentät tätä maata hallitsevat
Jään välkehtiessä hiljaa itkevät
Kaiken kuolevaisen ajat muistavat

Halki pohjoisen kirkas taivas siintää
Metsän huuruun saattaa kylmällä sateellaan
Tähdet taakseen kätkee, meren tuleen sytyttää
Ukkosellaan vuoriakin vavisuttaa
Päivät seisauttaen öisin raivoten

Kauan ovat pilvet kulkeneet
Rauhatta vetten päällä velloneet
Jos taivaankannen liekki nyt roudan sulattaa
Meitä vain riepottaa virta mukanaan

Nuo valkoiset kentät yötä häikäisevät
Hiljaiset jättiläiset jäästä ja kivestä

Maan kylmän kauniin saa tuuli hajottaa
Ja ikuinen virta lumena sataa
Lakeudet ainiaan vailla asujaa
Tahtoonsa jääkylmä tuuli maan kauniin taivuttaa

Kaukana viima pilviä ajaa
Kallioihin suruisat säkeensä kirjoittaa
Taivas eksyttää väsyneen vaeltajan
Jonka valkoinen tyhjyys lopulta maahan kaataa
Niin kiroavat jättiläiset jäästä ja kivestä
Ei tästä kukaan käy

Vaikka puut tuhkaksi palaisivat
Vaikka ranta karkaisi veden taa
Ei tätä maata voi ihminen omistaa

Йотунхейм (перевод)

Эти белые поля господствуют на этой земле,
При сиянии льда они беззвучно плачут,
Они помнят все века смертных.

Ясное небо охватывает весь Север,
На деревьях — иней,
Что прячет звезды и поджигает море,
Встряхивает горы громом,
Останавливаясь днем, свирепствуя ночью.

Долго же странствовали облака,
Беспокойно становясь всё больше над водами.
Если небесный огонь растопит сейчас мороз,
Мы уплывем вместе с потоком.

Эти белые поля затмевают ночь,
Молчаливые великаны изо льда и камня.

Ветер разбросает эту холодную прекрасную землю
И вечный поток упадет, словно снег,
Никто больше не будет жить на этих полях,
Ледяной ветер заберет эту прекрасную землю.

Далеко ветер уносит облака,
Вырезая строки на камне.
Небо сбивает с пути усталого странника,
Валит с ног белой пустотой.
Это проклятье великанов изо льда и камня.
Никто отсюда не уйдет.

Даже если деревья будут сожжены дотла,
Даже если берег будет похоронен под волнами,
Эта страна никому не будет принадлежать.