| Dom stary, opuszczony, gdzieś na skraju drogi
| Старый, заброшенный дом, где-то на краю дороги
|
| Dziwne — choć iść tam nie chcesz, same niosą nogi
| Странно - хоть туда и не хочется, но ноги сами несут
|
| Wchodzisz — bezludna cisza aż dźwięczy wokoło
| Ты входишь - пустынная тишина звенит вокруг
|
| Myślisz — tak kiedyś było tu głośno, wesoło
| Ты думаешь - раньше здесь было громко и весело
|
| Na ścianach fotografie: Panowie z Paniami
| На стенах фото: Джентльмены с дамами
|
| A to — patrzcie — fortepian: lubił grywać na nim
| А это - смотри - пианино: он любил на нем играть
|
| Tu w wazoniku piórko, znalazłem je wtedy
| Перо здесь в вазе, я нашел его тогда
|
| Tu róża zasuszona, pamiętasz, jak kiedyś…
| Вот засохшая роза, вспомни когда...
|
| Za stołem wyraźniejsze jeszcze od powietrza
| За столом даже чище воздуха
|
| Najdroższe cienie siedzą - coraz lżejsze, bledsze
| Сидят самые дорогие тени - все светлее, бледнее
|
| A szklanki czas nie rozbił - cała, wieczna żyje
| И время не разбило стёкол - всё, вечное
|
| Choć ten, co pijał z niej, już z innych źródeł pije
| Хотя тот, кто пил из него, тот уже пьет из других источников
|
| O! | О! |
| nieśmiertelność rzeczy, o! | бессмертие вещей, о! |
| pamiątki po nas
| сувениры после нас
|
| Bo to przecież nasz dom jest i opowieść o nas
| Ведь это наш дом и история о нас
|
| To twoich palców ciepło, wciąż na tych klawiszach
| Это тепло твоих пальцев, все еще на этих клавишах.
|
| Nasze w tych ścianach głosy i ta po nich cisza
| Наши голоса в этих стенах и тишина после них
|
| Dom stary, opuszczony, gdzieś na skraju drogi
| Старый, заброшенный дом, где-то на краю дороги
|
| Dziwne — choć iść tam nie chcesz, same niosą nogi
| Странно - хоть туда и не хочется, но ноги сами несут
|
| A ponad domem błękit, wysoki, ogromny
| А над домом голубой, высокий, огромный
|
| I gwiazda wstaje pierwsza — tam, na nieboskłonie… | И звезда восходит первой - там, на небе... |