Перевод текста песни Orion Verdwaald - Boudewijn De Groot

Orion Verdwaald (оригинал)

Als Orion in Thebes bossen
Zwierf ik rond, bleek en verteerd
Verstoten door wie ik beminde
Verguisd door wie mij had begeerd
Ten prooi aan leugen en bedrog
Van wie zich ooit mijn vriend mocht noemen
En zij, mijn lief, zag het verkeerd
Er was een tijd dat ik kon denken
Dat alles bleef zoals het was
Zoals zoet altijd de geur van rozen
Groen altijd de kleur van gras
Maar ook de hemelhoge zon
Verliest haar licht aan donkere wolken
Waar zij, mijn lief, er een van was
Ik jaag niet meer
Ik jaag niet meer
Bij het naderen van de winter
Bij het vallen van de nacht
Komt een einde aan de jacht
Die bossen niets bleek er van over
De vogel zocht de stronken af
Of hij zich veilig nog kon nestelen
Het barre land lag star en straf
Ten prooi aan kille eenzaamheid
Hier zou geen vriend mij willen vinden
En zij, mijn lief, zweeg als het graf
Maar toen
Vanuit de verte op de vlakte
Verscheen een trotse edele ram
Die mij met dwingend kalme ogen
Uiteindelijk ter redding kwam
Zodat ik mijn weg naar huis weer vond
Waar ik uit mijn boze droom ontwaakte
En zij, mijn lief, mij tot zich nam

А Теперь Проваливай (перевод)

Как Орион в Фивских лесах
Я бродил, бледный и переваренный
Отвергнутый тем, кого я любил
Оскорбляемый теми, кто жаждал меня
Жертва лжи и обмана
Кто когда-либо мог называть себя моим другом
И она, любовь моя, ошиблась
Было время, когда я мог думать
Чтоб все осталось как было
Как всегда сладок аромат роз
Зеленый всегда цвет травы
Но и небесное солнце
Теряет свой свет темным облакам
Из которых она, моя любовь, была одной из
я больше не охочусь
я больше не охочусь
По мере приближения зимы
С наступлением темноты
Охота подходит к концу?
Эти леса оказались ничем
Птица искала пни
Если бы он все еще мог безопасно прижаться
Бесплодная земля лежала неподвижно и наказание
Жертва холодного одиночества
Ни один друг не хотел бы найти меня здесь
А она, любовь моя, молчала, как могила
Но потом
Издалека на равнине
Явился гордый благородный баран
Кто видит меня убедительными спокойными глазами
Наконец пришел на помощь
Чтобы я нашел дорогу домой
Где я проснулся от своего дурного сна
И она, моя любовь, взяла меня к себе