| «Hvørt skal túriða, Ólavur mín |
| álofti hongur brynja tín |
| Túfer ikki at veiða taðhind |
| men túfer til tína leikalind |
| Hvit er skjúrtan, væl er hon tvigin |
| íblóði verður hon av tær drigin" |
| Ólavur snúðist síni móður frá |
| «Gud gevi ikki ganga sum mær er spáad» |
| Ungir kallar, kátir kallar, gangiðupp ágólv |
| dansiðlystilig |
| Ólavur ríður eftir bjørgunum fram |
| -kol og smiður við |
| fann hann upp áeitt álvarann |
| Út kom eitt taðálvafljóð |
| flættaðhár áherðar dró |
| «Ver vælkomin Ólavur Riddararós |
| túgakk ídans og kvøðfyri oss» |
| «Tútarvt ikki flætta títt hár fyri meg |
| eg eri ikki komin at biðja teg |
| Eg kann ikki meira hjáálvum vera |
| ímorgin lati eg mítt brúdleyp gera" |
| «Hvat heldur vilt túsjey vetur liggja ástrá |
| ella vilt túímorgin til moldar gá» |
| Hon skonti honum ídrykkjuhorn |
| har fór ítaðeiturkorn |
| Ólavur studdist viðsaðilboga |
| -kol og smiður við |
| hann kysti támoy av lítlum huga |
| Ungir kallar, kátir kallar, gangiðupp ágólv |
| dansiðlystilig |