Перевод текста песни De zee - De Kift

De zee (оригинал)

In verre, droeve buitenwijken,
die 's ochtends leeg en somber zijn,
waar de sering er zielig bij staat op het plein,
daar staat een huis,
zestien hoog, waarnaast een populier verrijst
die uitgeput naar de verlaten hemel wijst,
En bij die populier een bank,
daar slaapt al sinds een uur of twee,
daar slaapt al sinds een uur of twee «D».
Hij ligt te dromen van de zee.
Hij heeft gedronken, is verdomme voor altijd weg van huis gegaan.
Hij wilde naar de zee vertrekken,
maar kwam bij het station niet aan.
Hij wilde naar de zee vertrekken,
die ieder leed verdrijven kan.
Hij heeft staan vloeken,
zag die bank, ging liggen en daar snurkt hij dan.
Toen is de zee naar hem gekomen,
de zee met haar vertrouwd gezicht,
de blauwe zee is zelf gekomen,
glimlachend in het ochtendlicht.
Toen is de zee naar hem gekomen,
de zee met haar vertrouwd gezicht,
de blauwe zee is zelf gekomen,
glimlachend in het ochtendlicht.
En «D"die heeft toen ook geglimlacht.
En die bewegingloze vent,
vermagerd, kaal en zonder tanden,
is ijlings naar de zee gerend.
En rennend ziet hij een gestalte
die in de gouden branding staat.
En dat ben ik,
die ook voortdurend naar zee wil
en maar steeds niet gaat.
Ik slaap en schommel op een schommel tussen wat struiken op een plein
in verre, droeve buitenwijken,
die 's ochtends leeg en somber zijn.
En rennend ziet hij een gestalte
die in de gouden branding staat.
En dat ben ik,
die ook voortdurend naar zee wil
en maar steeds niet gaat.
Ik slaap en schommel op een schommel tussen wat struiken op een plein
in verre, droeve buitenwijken,
die 's ochtends leeg en somber zijn.

К морю (перевод)

В далеком печальном пригороде,
что пусты и хмуры утром,
где де серинг грустит на площади,
есть дом,
шестнадцать высотой, рядом с которой возвышается тополь
указывая в изнеможении на безлюдное небо,
И у того тополя скамья,
спит там уже час или два,
"Д" спит там уже час или два.
Он лежит и мечтает о море.
Он напился, ушел из дома навсегда.
Он хотел пойти к морю,
но не прибыл на станцию.
Он хотел пойти к морю,
кто может развеять любые страдания.
Он проклинал,
увидел тот диван, лег, а там храпит.
Потом к нему пришло море,
море с ее знакомым лицом,
само синее море пришло,
улыбаясь в утреннем свете.
Потом к нему пришло море,
море с ее знакомым лицом,
само синее море пришло,
улыбаясь в утреннем свете.
И "Д" тоже улыбнулся тогда.
И этот неподвижный парень,
исхудавший, лысый и беззубый,
поспешил к морю.
И бегом он видит фигуру
который находится в золотом брендинге.
И в этом весь я,
который тоже постоянно хочет на море
и но все еще не идет.
Я сплю и качаюсь на качелях среди кустов на площади
в далеких, печальных предместьях,
которые утром пусты и хмуры.
И бегом он видит фигуру
который находится в золотом брендинге.
И в этом весь я,
который тоже постоянно хочет на море
и но все еще не идет.
Я сплю и качаюсь на качелях среди кустов на площади
в далеких, печальных предместьях,
которые утром пусты и хмуры.