Перевод текста песни Kalan Huuto - De Kift

Kalan Huuto (оригинал)

Couplet:
Een jaar is niets
Een veer in de wind
Een ademtocht
Je draait je om en het is voorbij
IJs, knop, blad, twijg
Eenden in de sloot
Stoppels op het veld
365 morgens, 365 nachten
Een verstuikte enkel, een loopneus
De dood van een verre neef
Spreeuwen in de dakgoot
Een ontwortelde boom
Ramen schuiven open, gordijnen dicht
De zon brandt koperglanzend in het ruit
Een jaar, een jaar is niets
Refrein:
365 morgens (4x)
Couplet:
Zij stond aan het eind van de wereld
De koude witte booglampen waren genadeloos
En maakten alles naakt en deerniswekkend
Maar achter haar groeide een verschrikkelijke duisternis
Geen zwart was zo zwart als de duisternis rondom de witte lampen
Hij deed de schreeuw in haar groeien
De nooit gehoorde vissenschreeuw van het eenzame dier
Wat door zijn eigen zee wordt overweldigd
Hij waste als de vloed
Hij ruist met donkere vlerken
Dreigend als de branding
Hij sist verderfelijk, als schuim
Refrein:
365 morgens (4x)
Couplet:
Je bent een schrielkip
Weet je dat wel?
Er waren handen, gezichten, lippen
'Blijf je?'
vroeg ze zacht
'Ja'
'Lang?'
'Ja'
'Altijd?'
'Je haar ruikt naar natte takken,' zei ik
'Altijd?'
vroeg ze opnieuw
Ik rukte het raam open
De nacht greep met koude handen naar mijn naakte borst
En ik zei: 'luister eens, wacht op me, als het leven is zoals jij mij altijd
heb gezegd, dan kom ik terug hoor je'
Haar mond schemerde ziekelijk rood in haar witte gezicht
'Blijf toch!'
Maar ik liep met hol weergalmende stappen weg
En achter mij zakte de maangrijze straat weer stom geworden terug in haar
steengeworden eenzaamheid
Het open venster piepte
Toen ik omkeek, was achter het raam een rode mond
'Blijf toch!,' huilde die
Refrein:

Рыбный рулет (перевод)

куплет:
Год ничего
Перо на ветру
одно дыхание
Вы поворачиваетесь, и все кончено
Лед, бутон, лист, веточка
Утки в канаве
Щетина на поле
365 утра, 365 ночи
Вывихнутая лодыжка, насморк
Смерть дальнего родственника
Скворец в канаве
Вырванное с корнем дерево
Окна открываются, шторы закрываются
Солнце горит медью в окне
Год, год ничего
Припев:
365 утра (4x)
куплет:
Она стояла на краю света
Холодные белые дуговые лампы были беспощадны
И сделал все голым и отвратительным
Но за ней росла страшная тьма
Ни один черный не был таким черным, как тьма вокруг белых фонарей
Он заставил крик расти в волосах
Никогда не слышанный рыбий крик одинокого животного
Что захлестнуло собственное море
Он омыл, как потоп
Он шелестит темными крыльями
Угроза как брендинг
Шипит злобно, как пена
Припев:
365 утра (4x)
куплет:
Ты проницательный цыпленок
Вы это знаете?
Были руки, лица, губы
'Вы остаетесь?'
она тихо спросила
'Да'
'Длинный?'
'Да'
'Все время?'
— Твои волосы пахнут мокрыми ветками, — сказал я.
'Все время?'
она снова спросила
я рывком открыл окно
Ночь схватила меня за голую грудь холодными руками
И сказал ик: 'Слушай, подожди меня, если жизнь такая, как ты всегда меня
сказал, тогда я вернусь, ты слышишь'
Ее рот сиял болезненно-красным на ее белом лице
"Остаться!"
Но я ушел гулкими гулкими шагами
И за моей спиной лунно-серая улица утонула в ней., немая снова
одиночество превратилось в камень
Открытое окно запищало
Когда я оглянулся, за окном был красный рот
«Оставайся здесь!» — закричала она.
Припев: