| «Inderdaad mensen. | «Действительно люди. |
| Hardop. | вслух. |
| Hij kan hardop denken. | Он может думать вслух. |
| Vroeger kon hij zelfs heel
| Раньше он мог
|
| mooi denken, urenlang kon ik naar hem luisteren… Nu… Nou ja,
| хорошая мысль, я мог бы слушать его часами… Теперь… Ну,
|
| daar is niks meer aan te doen. | больше ничего нельзя с этим поделать. |
| Vindt u het goed dat hij voor ons denkt of
| Тебе нормально, что он думает за нас или
|
| heeft u liever dat hij voor ons danst? | Вы бы предпочли, чтобы он станцевал для нас? |
| Ik heb liever dat hij voor ons danst,
| Я бы предпочел, чтобы он станцевал для нас,
|
| dat is veel vrolijker. | это намного счастливее. |
| Vroeger danste hij de farandole, de almee, de branle,
| Он танцевал на фарандоле, де альме, де бранле,
|
| de fandango, en zelfs de horlepijp. | фанданго и даже хорнпайп. |
| Zonder hem zou ik nooit iets anders
| Без него я бы никогда больше ничего не делал
|
| gedacht en nooit iets anders gevoeld hebben dan die lage dingen die te doen
| думал и никогда не чувствовал ничего, кроме этих низменных поступков
|
| hebben met mijn beroep van… dat is niet belangrijk. | с моей профессией... это не важно. |
| Het schone, de genade,
| Красота, грация,
|
| de laatste waarheden waren voor mij ontoegankelijk en daarom heb ik een knoeck
| последние истины были мне недоступны, и поэтому у меня есть стук
|
| genomen.»
| взятый."
|
| «Wat is een knoeck?»
| «Что такое нок?»
|
| «Zijn jullie niet van hier? | «Вы не отсюда? |
| Zijn jullie wel van deze eeuw? | Вы из этого века? |
| Vroeger had men
| Раньше у людей было
|
| narren. | шуты. |
| Nu heeft men knoecks. | Теперь у них есть стуки. |
| Althans, zij die het zich kunnen veroorloven.
| По крайней мере, те, кто может себе это позволить.
|
| Ik heb een knoeck genomen.»
| Я взял стук».
|
| «Wat is een knoeck?»
| «Что такое нок?»
|
| «Dat zeg ik net. | «Я этого не говорю. |
| Dat komt omdat hun geheugen niet meer zo goed is.
| Это потому, что их память уже не так хороша.
|
| Mensen, ik ben blij dat u er bent. | Народ, я рад, что вы здесь. |
| Heus, oprecht blij. | Действительно, очень счастлив. |
| Ziet u, de weg is lang
| Видишь ли, путь долгий
|
| wanneer men onderweg is gedurende… twintig jaar, ja, dat klopt,
| когда в пути уже... двадцать лет, да, верно,
|
| twintig jaar achter elkaar. | двадцать лет подряд. |
| En ziet u, mijn vrienden, wij kunnen niet lang
| И видите ли, друзья мои, мы не можем долго
|
| zonder het gezelschap van onze gelijken, zelfs als de gelijkenis maar
| без компании равных нам, даже если сходство, но
|
| onvolkomen is. | несовершенный есть. |
| En daarom zullen wij, als u het goed vindt, een ogenblik bij u
| И поэтому, если с тобой все в порядке, мы будем с тобой на мгновение
|
| blijven, voor we het
| остаться, прежде чем мы это
|
| Wagen verder te gaan. | Продолжайте дальше. |
| Prettige avond. | Добрый вечер. |
| Onvergetelijk. | Незабываемый. |
| En het is nog niet
| И это еще не
|
| afgelopen. | мимо. |
| 't Schijnt van niet. | Кажется, нет. |
| Het begint pas. | Это только начало. |
| Het is verschrikkelijk mooi.
| Это ужасно красиво.
|
| Net als in het theater. | Все как в театре. |
| Net als in het circus.»
| Как в цирке».
|
| «Dozy! | «Дози! |
| Tennis! | Теннис! |
| Stenen! | камни! |
| De schedel! | Череп! |
| Verdomme!» | Проклятие!" |