Перевод текста песни Chłodne I Dostojne Są Nasze Oblicza - Arkona

Chłodne I Dostojne Są Nasze Oblicza (оригинал)

Nieskończona otchłań otwiera swoje bramy
Grotem błyskawicy przeszywa nasze ciała
Lodowate szepty palą naszą krew
Świat nasz pod całunem przerażenia legł
Bo mało w nas blasku za to więcej nocy
Która nadchodzi na skrzydłach jej kruka
By znów spaść pyłem z jego czarnych piór
I okryć świat chłodem jego mrocznego spojrzenia
Chwile, które wciąż mogą nas zdradzić
Podróż, która prowadzi ku gwiazdom
Pozbawieni duszy, skazani na zniszczenie
Widnokręgiem są nam jak słońca obroty
Ale myśmy odnaleźli siebie
Przeszłość jest teraz częścią przyszłości
Otchłań, która przetrwała stworzenie
Nie ma odwrotu przed ostatnią misję
Nieskończona otchłań otwiera swoje bramy
Grotem błyskawicy przeszywa nasze ciała
Lodowate szepty palą naszą krew
Świat nasz pod całunem przerażenia legł
Bo mało w nas blasku za to więcej nocy
Która nadchodzi na skrzydłach jej kruka
By znów spaść pyłem z jego czarnych piór
I okryć świat chłodem jego mrocznego spojrzenia
W konstelacji lodu prześwietlonej gwiezdnie
Każdy dzień tu długość ma wieczności
Na nasz żywot patrząc pobłażliwym okiem
Na krążące gwiazdy cicho spoglądając
Przyjaźnimy się z gwiezdnym pyłem
Oddychamy tu kosmicznym mrozem
Chłodny, nieruchomy jest nasz wieczny byt
Chłodne i dostojne są nasze oblicza …
Bo mało w nas blasku za to więcej nocy
Która nadchodzi na skrzydłach jej kruka
By znów spaść pyłem z jego czarnych piór
I okryć świat chłodem jego mrocznego spojrzenia

Холодные И Достойное Наши Рассчитать (перевод)

Бескрайняя бездна открывает свои врата
Молния пронзает наши тела
Ледяной шепот сжигает нашу кровь
Наш мир окутан ужасом
Потому что в нас мало света, но больше ночей
Что приходит на крыльях ее ворона
Чтобы снова упасть пылью с его черных перьев
И покрой мир прохладой своего темного взгляда
Моменты, которые все еще могут нас выдать
Путешествие, которое ведет к звездам
Лишенный души, обреченный на гибель
Вращение солнца - наш горизонт
Но мы оказались
Прошлое теперь часть будущего
Бездна, пережившая творение
Нет пути назад перед финальной миссией
Бескрайняя бездна открывает свои врата
Молния пронзает наши тела
Ледяной шепот сжигает нашу кровь
Наш мир окутан ужасом
Потому что в нас мало света, но больше ночей
Что приходит на крыльях ее ворона
Чтобы снова упасть пылью с его черных перьев
И покрой мир прохладой своего темного взгляда
В созвездии ледяного звездного пересвета
Каждый день здесь вечен
Глядя на нашу жизнь снисходительным взглядом
Молча глядя на кружащиеся звезды
Мы друзья со звездной пылью
Мы дышим здесь космическим инеем
Прохладно, неподвижно наше вечное существование
Наши лица хладнокровны и величавы...
Потому что в нас мало света, но больше ночей
Что приходит на крыльях ее ворона
Чтобы снова упасть пылью с его черных перьев
И покрой мир прохладой своего темного взгляда