| Não te via há quase um mês |
| Chegaste e mais uma vez |
| Vinhas bem acompanhado; |
| Sentaste-te à minha mesa |
| Como quem tem a certeza |
| Que somos caso arrumado |
| Ela não me queria ouvir |
| Mas tu pediste a sorrir / O nosso fado preferido |
| Fiz-te a vontade, cantei |
| E quando à mesa voltei / Ela já tinha saído |
| Não é a primeira vez |
| Que começamos a três / Eu vou cantar e depois |
| O nosso fado que eu canto |
| É sempre remédio santo / Acabamos só nós dois |
| Eu sei que tu vais voltar |
| P’ra de novo eu te livrar / De um caso sem solução |
| Vou cantar o nosso fado |
| Fica o teu caso arrumado / O nosso caso é que não |
| Miesiąc ciebie nie widziałam |
| Gdy kolejny raz przybyłeś |
| Szedłeś w dobrym towarzystwie |
| Przy moim stole usiadłeś |
| Jak ktoś, kto był tego pewien |
| Że umówił nas przypadek |
| Ona wcale słyszeć nie chce |
| Lecz ty proszony o uśmiech |
| Nasze ulubione Fado |
| Sprawiłeś, że nam zaśpiewał |
| A kiedy do stołu wrócił |
| To już jej wcale nie było |
| I to nie jest po raz pierwszy |
| Że co rozpoczyna troje |
| Ja idę śpiewać a potem |
| Nasze Fado, które śpiewam |
| Jest zawsze lekarstwem świętym |
| Kończymy tylko my dwoje |
| Ja wiem, że ty wrócić idziesz |
| Abym ciebie uwolniła |
| Z przypadku bez rozwiązania |
| Będę śpiewać nasze Fado |
| Ty przypadkiem pozostajesz |
| Co dla nas nie jest przypadkiem |