Перевод текста песни Olet puolisoni nyt - Samuli Putro

Olet puolisoni nyt (оригинал)

Ei preeriaa, ei peltoja, ei vuortenhuippuja
On kaupunki ja kaupungissa kaksi vanhusta.
Toinen herää painajaiseen
toistuvaan ja nousee sängystä
Sudet eivät ulvo eikä vesi hyytävää
On puolisonsa vartalolla kaksi täkkiä, toinen oli lahja jonka reuna repsottaa
Katse jähmettyy, kello ei
Kyyneleitä virtaa vasta alakerrassa, on hiljaisuus niin täydellisen hiljaista
Että kuiskauskin on huuto.
En vaihtais sekunttiakaan
En nuoruutta en vimmaisia kasvukipuja, en jäätä joka murtui, en kirkonkelloja
Olit puolisoni silloin, olet puolisoni nyt
Tapetoitu seinä on ja puinen lattia, valokuvat koirasta ja lastenlapsista
Yläkerta yskii, askel ottamatta jää, filmi pysähtyy …
Kutsun tätä rakkaudeksi kahden ihmisen
Kutsun tätä elämäksi vaikka ole en täydellistä suoritusta tehnyt minäkään
Kyyneleitä virtaa vasta alakerrassa, on hiljaisuus niin täydellisen hiljaista
Että kuiskauskin on huuto.
En vaihtais sekunttiakaan
En nuoruutta en vimmaisia kasvukipuja, en jäätä joka murtui, en kirkonkelloja
Olit puolisoni silloin, olet puolisoni nyt
Kun väkivahva kevät puhkeaa, ja aamu kantaa rautahaarniskaa
Kun vaja tehdään vuolukivestä, mä olen siinä nuorena kuin nurmet on
Sä istut salin nurkkapöydässä, musiikki on rytmitettyä
Minä kysyn saanko luvan, sinä nyökkäät
Sinä nyökkäät …
Kyyneleitä virtaa vasta alakerrassa, on hiljaisuus niin täydellisen hiljaista
Että kuiskauskin on huuto.
En vaihtais sekunttiakaan
En nuoruutta en vimmaisia kasvukipuja, en jäätä joka murtui, en kirkonkelloja
Olit puolisoni silloin, olet puolisoni nyt

Теперь ты моя жена (перевод)

Ни прерий, ни полей, ни горных вершин
Есть городок и городок для двух пенсионеров.
Другой просыпается в кошмаре
повторяющийся и вставающий с постели
Волки не воют и вода не замерзает
На теле его жены два лоскутных одеяла, второе было подарком с оборванным краем
Взгляд замирает, часы не
Слезы текут только внизу, тишина такая тихая
Этот шепот — крик.
я бы не изменил ни секунды
Ни юности, ни бешеных болей роста, ни треснувшего льда, ни церковных колоколов
Ты был моим супругом тогда, ты мой супруг сейчас
Стена оклеена обоями и деревянный пол, фото собаки и внуков
Наверху кашляет, ни шагу, кино останавливается...
Я называю это любовью двух людей
Я называю это жизнью, хотя я и не сделал полного выступления
Слезы текут только внизу, тишина такая тихая
Этот шепот — крик.
я бы не изменил ни секунды
Ни юности, ни бешеных болей роста, ни треснувшего льда, ни церковных колоколов
Ты был моим супругом тогда, ты мой супруг сейчас
Когда грянет буйная весна, и утро в железных доспехах
Когда сарай сделан из мыльного камня, я молод, как трава
Вы сидите за угловым столиком зала, музыка ритмичная
Я спрошу, получу ли я разрешение, ты кивнешь
Вы киваете…
Слезы текут только внизу, тишина такая тихая
Этот шепот — крик.
я бы не изменил ни секунды
Ни юности, ни бешеных болей роста, ни треснувшего льда, ни церковных колоколов
Ты был моим супругом тогда, ты мой супруг сейчас