Перевод текста песни Wyspy szczęśliwe - Eldo

Wyspy szczęśliwe (оригинал)

Z naszej małej wyspy szczęścia odpływa dzisiaj prom
Już ostatni, jutro potną i wezmą na złom
Mieliśmy zostać, znalazłem bilet i wciąż udaję
Że nic nie wiem, że wciąż żywe jest zobowiązanie
Trochę bolało, ciągle nie wiem, czy nie wrzeszczeć
I starać się to zmienić, choć wiem, że to ostateczne
Decyzja, nie wiem, czy chcę znać powody jej
Łatwiej zebrać złudzenia i wrzucić do wody je
Po prostu się zgodzić, człowiek jest wolny
I nic niewart jest nawet najpiękniejszy niewolnik
Władać możemy tylko sumą wspólnych chwil i tyle
Resztę oddziela tysiąc obojętnych mil
Dramatem jest żyć bez akceptacji faktów
Zamykać w klatce, odbierać niebo światłu
Kamufluję każdy gest i spojrzenie
Domek z kart grzecznie czeka sobie na unicestwienie
Budujemy swoje wyspy szczęśliwe
Potem niszczymy wszystko w jedną godzinę
Dzielimy własność, stawiamy granicę
Ostatni prom wieczorem podnosi kotwicę
Jemy obiad, kurtuazją pachnie powietrze
Niby zwyczajnie, ale myśli są nieobecne
Pełen spektakl, ostatni akt się rozgrywa
Jeszcze chwila, finał, długie brawa i kurtyna
Referendum w głowie — zdradzić wiedzę?
Rzucić karty na stół czy wyrzucić wszystko za siebie?
Nie będzie żadnych łez na pustych peronach
Najmniejszych gestów nie potrafimy wykonać
To zbyt pretensjonalne, to zbytek, to fetysz
Powiedzieć od tak «żegnaj» i stać się nieobecnym
Odejść z codzienności, porzucić czas wspólny
A w gruncie rzeczy bać się nie mówiąc «spróbujmy»
Tchórzymy wspólnie i wspólnie uciekamy
Przed zagadką jutra, czasem przed namiętnościami
Stawiamy ściany przed konsekwencjami
Nie mamy sił ich burzyć, powoli umieramy
Budujemy swoje wyspy szczęśliwe
Potem niszczymy wszystko w jedną godzinę
Dzielimy własność, stawiamy granicę
Ostatni prom wieczorem podnosi kotwicę

Счастливые острова (перевод)

Сегодня с нашего маленького острова счастья отправляется паром.
Последний, его завтра порежут и утилизируют
Мы должны были остаться, я нашел билет и все еще притворяюсь
Что я ничего не знаю, что обязательство еще живо
Было немного больно, я до сих пор не знаю, кричать или нет
И попробуй изменить это, хотя я знаю, что это окончательно
Решение, я не знаю, хочу ли я знать его причины
Легче собрать иллюзии и бросить их в воду
Просто согласись, человек свободен
И даже самая красивая рабыня ничего не стоит
Мы можем править только суммой наших моментов, вот и все.
Остальных разделяет тысяча равнодушных миль
Это трагедия жить, не принимая факты
Запереть в клетке, забрать с неба свет
Я маскирую каждый жест и взгляд
Карточный домик вежливо ждет уничтожения
Мы строим наши счастливые острова
Тогда мы уничтожим все за один час
Делим имущество, ставим границу
Последний паром вечером снимает якорь
Мы ужинаем, воздух пахнет вежливо
Вроде нормально, но мысли отсутствуют
Полное зрелище, финальный акт разворачивается
Еще миг, конец, долгие аплодисменты и занавес
Референдум в твоей голове - предать знания?
Выложить карты на стол или бросить все себе?
Не будет слёз на пустых платформах
Мы не можем сделать ни малейшего жеста
Это слишком претенциозно, это слишком, это фетиш
Попрощайся с да и отсутствуй
Уйти из быта, отказаться от времени, проведенного вместе
На самом деле бояться не говоря "давай попробуем"
Мы курим вместе и убегаем вместе
Перед загадкой завтрашнего дня, иногда перед страстями
Мы ставим стены против последствий
У нас нет сил их уничтожить, мы медленно умираем
Мы строим наши счастливые острова
Тогда мы уничтожим все за один час
Делим имущество, ставим границу
Последний паром вечером снимает якорь