| Bu konuşmaların çoğu aynalarda yalnız geçti. |
| Hayallerim buzlukta, bu baharda sensiz geçti. |
| Penceremden bakıyorum, kuşlar bile isteksiz |
| Nasıl bi sonbahardır bu neden bu kadar sessiz? |
| Bugün matemden farksız lanet olsun odam! |
| Şaştı rotam. Nerde benle gülen ağlayan? |
| Yağmur yağardı elin elime kenetlenirdi. |
| Yağmur sonrası o yağmur dinmemeliydi diye üzülürdük. |
| Sarılır koklardım saçını! |
| Bilirmisin terk edilen nasıl yaşar hayatı? |
| Çok acı evet kader, belki de biz çizerdik. |
| Bir birimize kızınca çekip giderdik. |
| Duygularım ortada, sen satırda saklı gizli. |
| Yazdığımı bilme ama hissetmen yeterli. |
| Ağlayınca «yazık» derler. Belki acırlar. |
| Zevk-i sefa bazen de müntehaydı kararlar! |
| Nakarat: x2 |
| Bir hayal kur; içinde sen ve ben. |
| Bir dur, dinle bak! Gitme yok neden. |
| O sözlerinden çılgına döndüm, |
| Yarına varmıyım? Hayal mi? Yok ben almayım! |
| Gözlerimi karanlığa çok mahkum ettim ben |
| Bazen göz yumdum ben bazen gözümü kapadım. |
| Görmek istemedim bilip duymamak gibi |
| Sevmek istemedim sevip sevilmemek gibi. |
| Acılar çekildi elbet, gelişti istem dışı |
| Benden iyi kim bilebilir acep güzü kışı? |
| An ve an ve her an, eriyip biten bu insan. |
| Dünyamı yakıp yıkan, kimi zamanda çare olan. |
| O gözler var ya yalancı and'ın gibi. |
| Kulakların çınlasın şimdi seni andım gibi. |
| Dün gibi hatırlıyorum «artık bitsin» deyişini. |
| Seçme şansım olmadı, yalnızlıkmı mübahtı? |
| Artık yeter bu insanın gözleri karardı. |
| Bu son karardı gördün, gözlerim de nefret vardı. |
| Hala yaşıyorum, bi yanım güçlü bi yanım yorgun |
| «Seviyormusun?» diye sorma! sıkarım bi kurşun! |
| Nakarat: x2 |
| Bir hayal kur; içinde sen ve ben. |
| Bir dur, dinle bak! Gitme yok neden. |
| O sözlerinden çılgına döndüm, |
| Yarına varmıyım? Hayal mi? Yok ben almayım! |