| Sól kemur upp og sigur er unninn |
| Sit ég við brunninn |
| Brynhildi hjá og bíð þess er kemur |
| Barði á þremur |
| Því er ég orðinn marktækur maður |
| Mjög er ég glaður |
| Hvernig skal greitt og hver hefur valdið? |
| Hvert verður gjaldið? |
| Áfram! |
| Birtist mér lævís og lifandi sála |
| Áfram! |
| Loki nú umbreytir syninum Vála |
| Áfram! |
| Vargur af svefninum vaknar |
| Áfram! |
| Váli, hann blóðbragðsins saknar |
| Þetta er borgun fyrir minn bata |
| Brynhildi glata |
| Mitt eigið líf að launum ég myndi |
| Láta í skyndi |
| Birtast í fjarska, bíða og voka |
| Börnin hans Loka |
| Trylltur er Váli, tennurnar sterkar |
| Tæta upp kverkar |
| Áfram! |
| Þetta er lífið sem þótti mér kærast |
| Áfram! |
| Þjáningarhljóðin í aukana færast |
| Áfram! |
| Innyflin rífur og ristir |
| Áfram! |
| Ró, litla systir |
| Einn skal vera undir herðum |
| Eyðileggja hana verðum |
| Annar liggur undir lendum |
| Ljót sú kvöl er henni sendum |
| Þriðja höfum undir hnjánum |
| Hún mun ekki fylgja dánum |
| Blæðandi, við bindum, meyna |
| Brynhildi á hvassa steina |
| Vægðarlaus rífur nú hana á hol |
| Horfinn er neistinn og Brynhildar þol |
| Sárin öll fossa og sjóðheitur dreyr |
| Seytlar til jarðar, en hún ekki deyr |
| Hjálparlaus álengdar horfi ég á |
| Hún er öll blóðrisa, marin og blá |
| Kallar svo nafn mitt, það nístir og sker |
| Náföla andlitið sýnir hún mér |
| Bróður sinn grátandi síðastan sér |
| Systir mín litla, hvað gerði ég þér? |
| Kvalin að eilífu kveðjist þið nú |
| Loki þín gætir, Brynhildur |
| Sargast öll grjótin í sárin þín þrjú |
| Loki þín gætir, Brynhildur |
| Enginn mun hlusta ´aekkanna sog |
| Loki þín gætir, Brynhildur |
| Bróðir þinn seldi víst sál þína og |
| Loki þín gætir, Brynhildur |