| Nóttin kemur og nístir inn í bein, |
| Nú í fjarska ég heyri hana gráta. |
| Elsku systir, sem alltaf varst svo hrein, |
| Ekkert vildi ég fyrir koma láta. |
| Löngum stundum þar léku saman börn, |
| Lítil systkin sem óðinn hafðI skapað. |
| Brást ég illa og brynhildi hef tapað. |
| Loki! |
| þEtta er hans vilji. |
| Loki! |
| Veit þó ekki skilji. |
| Loki! |
| Tæra vildi taka |
| Loki! |
| Trú, og hana þjaka. |
| Engan höfðum og alltaf vorum snauð, |
| Ekkert virtist þó systkinunum granda. |
| Vissi ekki að vísan átti auð, |
| Vesæll húki og hlusta á mig anda. |
| Börn hans loka, ég barðist við þau öll, |
| Batt og særðI og kynntist sumum náIð. |
| Hetjan þessi sem fer um víðan völl |
| Er vesæll maður sem getur ekki dáIð. |
| Loki! |
| Systur mína seldi. |
| Loki! |
| Sit ég undir feldi. |
| Loki! |
| Harma mun ég hefna. |
| Loki! |
| Hatursloforð efna. |
| Tilveruna tryllingur skekur, |
| Tregafleyg í hjarta þitt rekur. |
| Haldið þrengist, |
| Hildur engist. |
| Hráki snáksins andlitið þekur. |
| Endalaust munt þrautina þreyja, |
| þÚ skalt kveljast mest allra meyja. |
| Alla daga |
| Illt mun naga |
| Auma sál sem fær ekki að deyja. |
| Næra sinnið, heiðna hata, |
| Heimskir óðin lofa. |
| Tæra sálu árar ata, |
| Aldrei skaltu sofa. |
| Ég er loki, ég er loki, |
| þÚ ert undir mínu oki, |
| Hilmar baldursson. |
| Græsku beitum, sjaldan sefast |
| Sorgir þegar vinnum. |
| Gæsku sína alltaf efast, |
| Ekki duginn finnum. |
| Ég er loki, ég er loki, |
| þÚ ert undir mínu oki, |
| Hilmar baldursson. |
| Sæta engra veldur vopni, |
| Vondu udnir oki. |
| Vætta miðgarðs augu opni, |
| Óðinn heitir loki. |
| Ég er loki, ég er loki, |
| þÚ ert undir mínu oki, |
| Hilmar baldursson |