| Över den stelfrusna sårskorpan
| Над застывшей коркой
|
| som täcker Moders lekamen
| который покрывает тело Матери
|
| Ett ting bör modigt vara
| Одна вещь должна быть смелой
|
| för att bevandra den slumrande varelsen
| выгуливать дремлющее существо
|
| Den spegelblanka isen
| Зеркальный лед
|
| slipad av vind och snö
| земля ветром и снегом
|
| Tycks spegla vinterns ändamål:
| Кажется, отражает цель зимы:
|
| av svält och köld ni skola dö!
| от голода и холода ты умрешь!
|
| Jag vänder mig mödosamnt om för att
| Я с трудом поворачиваюсь к
|
| se hur mina spår mig lett
| смотри, как легко меня выслеживает
|
| men Moder har täckt mina spår inatt
| но Мать сегодня заместила мои следы
|
| inför ett dråp ingen kommer att ha sett
| до убийства никто не видел
|
| Plötsligt, framför mig, en uppenbarelse
| Внезапно передо мной откровение
|
| Mitt ansikte under ytan, leende
| Мое лицо под поверхностью, улыбающееся
|
| Ett blågrått ansikte påminner mig;
| Серо-голубое лицо напоминает мне;
|
| min död är tvinget naturens skeende
| моя смерть вызвана явлением природы
|
| Så förlorar jag mitt fäste
| Тогда я теряю хватку
|
| isen finns ej under mig mer
| лед больше не подо мной
|
| Det svarta vattnet omger mig
| Черная вода окружает меня
|
| jag ej längre månens ljus ser
| Я больше не вижу свет луны
|
| Slutningen går stillheten segrande ur striden;
| Конец, тишина выходит победителем из битвы;
|
| kylan och vätan har mina krafter bestulit
| холод и сырость лишили меня сил
|
| Månen reflektaras i det svarta vattnet
| Луна отражается в черной воде
|
| i en plats som konungar besvurit | в месте, клятвенном королями |