Перевод текста песни Kamienie - Grammatik

Kamienie (оригинал)

Krople deszczu na skroniach
Patrzę na Wisłę a kartki mokną w dłoniach
Patrzę na życie, miasto śpi bezpiecznie w domach
Gdzie w każdym z nich mieszka niejedna historia
Czasami wkradam się jak złodziej w czyjeś życie
W brudach brodzę w śmierci i śmiechu zachwycie
Czasem zazdroszczę, czasem nienawidzę
Wiem, że każdy ma swoją drogę ja o swojej wam pisze
I słucham ludzi, w ich oczach widzę siebie
Może naiwnie w solidarność między nami wierzę
W czterech ścianach zaklęty niejeden dramat
Przeklęty, który chcesz wyrzucić z siebie
Wiele bólu, który trochę już zaśniedział
Ale wciąż krzyczy by ktoś o nim opowiedział
Nawet, jeśli będą mówić, że pamiętać nie warto
To my i kamienie jesteśmy świadkiem z przypadku
Chcę wyrzucić z siebie gniew, wyruszam w miasto
Uciekam z miejsca, w którym czuję się zbyt ciasno
Warszawa nie śpi, dzisiaj będzie moją parą
Za ręce przez bruk, nocny spacer ku gwiazdom
Przemierzam miejsca, które znam na pamięć
Tysiące kroków tylko po to by sens znaleźć
Spokojna noc, powoli zanurzam się w ciszy
I tylko wiatr rozwiewa niespokojne myśli
Niby samotnie, jednak mam tu słuchaczy
Dookoła kamienie, które niejedno widziały
I myślę gdyby kamienie mogły mówić
Powiedziałyby prawdę tak różną dla ludzi
To cichy świadek, więc opowiem mu historię
Możesz krzyczeć tu ze mną, wyrzuć to, co siedzi w tobie
Nie bój się, one nigdy nas nie skrzywdzą
To nie ludzie, których oczy ciągle nic nie widzą
Tak wiele bólu dzieje się za kurtyną
Wśród ścian, które milczą
Choć czasem, gdy nastawisz ucho krzyczą, jasne staje się wszystko
Blizny z przeszłości drogą by zrozumieć przyszłość
Odpowiedzi czasem leżą tak blisko
Wystarczy sięgnąć by wiedzieć, co jest przede mną
Zbieram brudy samemu brudząc ręce
Patrzę w mrok, mrok patrzy w moje serce
Wiem więcej, ale też mniej mogę znieść
Gdzie jest spokój, kuszą drzwi, w które można wejść
W każdej chwili wolność popłynie z każdej żyły
Lecz to za łatwe wciąż mam w sobie tyle siły
By żyć, oddychać pełną piersią
Chociaż czasem mam dość i oddech przychodzi ciężko
Niech żyje życie nawet, gdy wszystko przepadnie
Ja usnę, ale kamienie będą mówić za mnie
Tak niewiele mi potrzeba żebym znalazł swój spokój
Chcę budzić się rano i mieć kogoś przy boku
Chcę znów zaufać nie dostawać ciosów w plecy
Bo życie to chwila ja tą chwilą chcę się cieszyć
Staram się walczyć z własnymi słabościami
Jestem jedynie człowiekiem i często nie znam granic
Wierzę mocno, że wszystko wkrótce się ułoży
A dziś mówię kamieniom o tym, co najbardziej boli
Tyle razy uciekałem i nie chciałem rozmawiać
Zawsze sam z problemami tak z życiem chciałem się zmagać
Jednak z czasem zauważyłem tę różnicę
Że gdy krzyczę głośno to mam sumienie czyste
I nawet, gdy milczysz i nie chcesz mnie słuchać
A moje słowa to dla ciebie tylko pustka
Wiem co robić i szybko znajdę nowy powód
By wyjść z domu i odwiedzić me kamienie znowu

Камни (перевод)

Капли дождя на висках
Смотрю на Вислу и страницы мокрые в руках
Я смотрю на жизнь, город спокойно спит в домах
Где в каждом из них живет не одна история
Иногда я пробираюсь в чью-то жизнь, как вор
Я бреду по грязи смерти и наслаждаюсь смехом
Иногда я завидую, иногда я ненавижу
Я знаю, что у каждого свой путь, и я пишу вам о своем.
И я слушаю людей, я вижу себя в их глазах
Может я наивно верю в солидарность между нами
Более одной заколдованной драмы в четырех стенах
Проклятый, ты хочешь уйти с дороги
Много боли, которая уже немного уснула
Но он все еще кричит, чтобы кто-нибудь рассказал о нем
Даже если говорят, что не стоит вспоминать
Мы и камни случайно свидетели
Я хочу отпустить свой гнев, я иду в город
Я убегаю из места, где мне слишком тесно
Варшава не спит, сегодня будет моя пара
Руки на асфальте, ночная прогулка к звездам
Я путешествую по местам, которые знаю наизусть
Тысячи шагов, чтобы иметь смысл
Мирная ночь, я медленно погружаюсь в тишину
И только ветер развеивает тревожные мысли
Кажется одиноким, но у меня здесь есть слушатели
Есть камни, вокруг которых многие видели
И я думаю, если бы камни могли говорить
Они бы сказали правду, настолько разную для людей
Он молчаливый свидетель, поэтому я расскажу ему историю
Ты можешь кричать здесь со мной, выплескивать то, что в тебе
Не бойся, они никогда не причинят нам вреда.
Это не люди, глаза которых еще ничего не видят
Столько боли происходит за кулисами
Среди безмолвных стен
Хотя иногда когда настроишь ухо кричат, все становится ясно
Шрамы прошлого - способ понять будущее
Иногда ответы так близки
Достаточно протянуть руку, чтобы узнать, что передо мной
Я сам собираю грязь, пачкая руки
Я смотрю в темноту, темнота смотрит в мое сердце
Я знаю больше, но могу и меньше
Там, где мир, есть двери, в которые можно войти
В любой момент свобода потечет из каждой вены
Но это слишком просто, у меня еще столько сил
Жить, дышать полной грудью
Хотя иногда мне надоедает и тяжело дышать
Да здравствует жизнь, даже когда все потеряно
Я засну, но за меня будут говорить камни
Мне нужно так мало, чтобы обрести покой
Я хочу просыпаться утром и быть рядом с кем-то
Я хочу снова довериться, чтобы не получить нож в спину
Потому что жизнь - это мгновение, я хочу наслаждаться этим моментом.
Я пытаюсь бороться со своими слабостями
Я всего лишь человек и часто не знаю границ
Я очень верю, что скоро все будет хорошо
И сегодня я расскажу камням, что больше всего болит
Я столько раз убегал и не хотел говорить
Всегда наедине с проблемами, поэтому я хотел бороться с жизнью
Тем не менее, я заметил эту разницу с течением времени
Что когда я громко кричу, моя совесть чиста
И даже когда ты молчишь и не хочешь меня слушать
И мои слова для тебя просто пустота
Я знаю, что делать, и я быстро найду новую причину
Выйти и снова посетить мои камни