| De kinderen van de zee zijn alleen,
| Дети моря одиноки,
|
| alleen met de wind, die niets te spelen vindt dan regen, sneeuw, grijze mist —
| наедине с ветром, которому нечего играть, кроме дождя, снега, серого тумана —
|
| een meeuw die wegvliegt over zee.
| чайка летит над морем.
|
| Leeg is nu het strand waar ik sliep met jou.
| Пуст теперь пляж, где я спал с тобой.
|
| Het water beweegt over het zand en jij wilde aan land, zo ver weg.
| Вода движется по песку, и вы хотели приземлиться так далеко.
|
| De kinderen van de zee waren heel alleen,
| Дети моря были совсем одни,
|
| laten niets dan enkel wat verdriet,
| не оставляй ничего, кроме маленькой печали,
|
| dat pijn doet, vreemd, onbekend,
| то больно, странно, неведомо,
|
| een lied dat aanvliegt over zee.
| Песня, которая летит над морем.
|
| Zwart is nu de nacht en nergens een schim.
| Черная теперь ночь и тени нигде.
|
| Je weet dat ik hier op je wacht en zeg je dan zo zacht,
| Ты знаешь, я жду тебя здесь, и ты говоришь так тихо,
|
| ja nergens.
| да никуда.
|
| De kinderen van de zee zijn alleen,
| Дети моря одиноки,
|
| alleen met de wind, die niets te spelen vindt dan regen, sneeuw, grijze mist —
| наедине с ветром, которому нечего играть, кроме дождя, снега, серого тумана —
|
| een meeuw die wegvliegt over zee. | чайка летит над морем. |