Текст песни 'N Rijke Gozer - Dorus

'N Rijke Gozer

Ik wou dat ik een rijke gozer was
Met in elke zak een slordig miljoen
Ik wist best, als ik die gozer was
Wat ik met die poen zou moeten doen
Ik kocht een villa met een zembad aan de Cote d’Azur
Met een Picasso en een Rembrand aan iedere muur
Ik huurde Dolf van der Linden, gaf elke dag een bal
Met de Beatles in de serre en Dolf in de hal
Ik liet champagne stromen, bij sloten tegelijk
En ik zou 't wel uit willen schreeuwen:
«O mensen, eet en drink zoveel als je wilt
Want ik ben zo verschrikkelijk stinkend rijk»
O, ik wou dat ik een rijke gozer was
Met in elke zak een slordig miljoen
Ik wist best, als ik die gozer was
Wat ik met die poen zou moeten doen
Ik kocht een harem in Turkije, een drijvend zeekasteel
En ging met al die mooie vrouwen naar elk werelddeel
Dan liet ik me straal verwennen door al dat suikergoed
Ik zou zwelgen in de wijnen, want daarvan bruist 't bloed
'k Rookte knoerten van sigaren, wel zeven tegelijk
En ik zou 't wel uit willen schreeuwen:
«O mensen, pak maar waar je zin in hebt
't Staat 'r voor hoor, want ik ben zo verschrikkelijk stinkend rijk»
Maar ik weet best, als ik die gozer was
Met in elke zak een slordig miljoen
Wat die poen, als ik die gozer was
Mij allemaal zou aan kunnen doen
Ik werd een enge, volgevreten, versleten nare klier
Die van alles had genoten, maar zonder echt plezier
Ik leefde alleen maar op injecties en poeiers bij de vleet
D’r was niks meer dat kon helpen, niet eens een zwaar dieet
Ik zag dokters gaan en komen, in rijen tegelijk
En ik zou 't wel uit willen schreeuwen:
«O mensen, help me, haal de grootste professor
Koop desnoods een heel ziekenhuis voor me, maar sta daar niet zo
Doe wat. 't Kan me niet schelen wat 't kost
Want ik ben zo verschrikkelijk stinkend rijk»
Wat ben ik blij da’k niet die gozer ben
Met in elke zak een slordig miljoen
Ik wist niet, als ik die gozer was
Wat ik met die poen zou moeten doen
Ik wil geen villa met een zwembad aan de Cote d’Azur
Met een Picasso en een Rembrand aan elke muur
Ik slaap zo lekker op m’n bankje, met een krant onder m’n kop
'k Zeg tegen niemand 'Dank je', 'k sta elke dag weer op
Met een rijk gevoel van binnen, een miljonasir gelijk
En ik zou 't wel uit willen schreeuwen:
«O mensen, wees nou niet zo zwaar op de hand
En vind je eigen nou niet zo belangrijk
Doe nou net als ik, want ik voel me zo verschrikkelijk, zo ongenegeerd
Zo luguber, stinkend rijk