| Ε για χαρά |
| κι αν θυμάμαι καλά αυτή είναι η πέμπτη φορά |
| που σε πιάνω εκεί κρυφά να μ' ακούς |
| έχοντας μες την ψυχή σου ακόμα στίχους παλιούς |
| κι αν τ' αντέξεις ξανά |
| θα 'ναι καλά αφού ο χρόνος περνά αργά |
| για μας τους δυο |
| γι' αυτό κάνουμε χωριό |
| λοιπόν αυτό το LP |
| για να τ' ακούσεις καλά σκέψου όσα είχα πει |
| κι ύστερα πες μου |
| αν έχουν κλείσει οι πληγές μου |
| απ' τη δόξα και το χρήμα |
| και θα σου φτιάξω ένα ποίημα |
| για κάποιους μάγκες ψημένους άντρες |
| που κελαηδάνε ωραία σαν γαλιάντρες |
| που τους ρίχνουν ακόμα στο κλουβί τροφή |
| μα είναι μεγάλη η στροφή |
| κι αν δεν την πάνε ανοιχτά |
| και με τα μάτια απ' το φόβο κλειστά |
| θα 'ναι μεγάλη η κατηφόρα |
| αφού έχουν πάρει φόρα |
| παρόλα αυτά τον δίσκο αυτόν τον έφτιαξα για σένα |
| κι όλα όσα έχω μαζεμένα |
| θα 'ρθει η ώρα κι όπως γίνεται πάντα |
| ο τελευταίος λέει τα κακά μαντάτα |
| γι' αυτό σου λέω είμαστε οι δυο μας |
| κι αφού το διάλεξες είν' το φευγιό μας |
| βαλ' το πιο δυνατά λιγάκι να παίζει |
| κι αν ο χρόνος σε πιέζει |
| τραβήξου αλλού κι ύστερα πάλι |
| όταν κουμάντο θα σου κάνει το πάνω το κεφάλι |
| άκου το όλο μη πάνε τσάμπα τα λεφτά |
| είναι καμιά εβδομηνταριά λεπτά |
| κι αν θα γουστάρεις τα ξαναλέμε |
| κι αν δε σ' αρέσει εμείς δε φταίμε |
| εμείς σε πήραμε όπως πάντα σοβαρά |
| αυτή είναι η πέμπτη μας φορά |