| Τώρα που στεγνώσανε τα δάκρυα στα μάτια μου |
| Τώρα που έμαθα μονάχη να περνώ τα βράδια μου |
| Τώρα που αγγίξανε άλλο κορμί τα χείλη σου |
| Πως θ' αγγίξουν το δικό μου |
| Ντροπή… |
| Να πας στου Θεού την ευχή |
| Δε θα κάνεις κομμάτια εσύ την ψυχή μου |
| Δε θα νιώσεις στα χείλη σου εσύ το φιλί |
| Δε θα είσαι η όμορφη σκέψη στο νου μου |
| Θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού. |
| Θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού. |
| Τώρα που έντυσες το σώμα σου με ρούχα δανεικά |
| τι τα θέλεις τα δικά μου αφού δε σου 'ταν αρκετά |
| Τώρα που γεύτηκαν άλλο φιλί τα χείλη σου |
| Πως να πιουν απ' τα δικά μου |
| Ντροπή… |
| Να πας στου Θεού την ευχή. |
| Δε θα κάνεις κομμάτια εσύ την ψυχή μου |
| Δε θα νιώσεις στα χείλη σου εσύ το φιλί |
| Δε θα είσαι η όμορφη σκέψη στο νου μου |
| Θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού. |
| Θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού. |
| Σκέψου το λίγο είναι αμαρτία η ανασφάλεια και η φοβία |
| με οδηγήσαν σε λάθος κρεβάτι |
| Είσαι στ' αλήθεια η μόνη μου αγάπη |
| Άσε τις μούφες, τις δικαιολογίες δεν έχει νόημα βάζω τελείες |
| Σε κάθε λέξη σου με τι ντροπή. |
| Σιωπή. |
| Να πας στου Θεού την ευχή… |
| Θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού. |