| Θα `θελα να `ξερα τουλάχιστον που πας |
| πως είναι τώρα δίχως τη δική μου αγάπη |
| πως είναι όταν στο σπίτι σου γυρνάς |
| και ψάχνεις να πιαστείς ξανά από κάτι |
| Μονάχη σου διαλέγεις τι θα πεις |
| μονάχη σου διαλέγεις τι θα κάνεις |
| Ακόμα μια φορά αν το σκεφτείς |
| για μένα δεν μπορείς να αμφιβάλλεις |
| Για σένα λιώνω μια ζωή, για σένα λιώνω |
| μη με αφήνεις στη βροχή γιατί παγώνω |
| Κι αν δε με παίρνεις αγκαλιά, εγώ θυμώνω |
| για σένα μένω στη ζωή, για σένα μόνο |
| θα `θελα να `ξερα τουλάχιστον τι θες |
| έτσι που κάνει η ματιά σου ένα γύρο |
| Να με κοιτάξεις μια κουβέντα να μου πεις, |
| να με φωνάξεις και στον ώμο σου να γείρω |
| Αβάσταχτο να βρίσκεσαι αλλού, |
| αβάσταχτο να είσαι μακριά μου |
| Κι αν χάθηκαν τ' αστέρια από παντού |
| να έρθεις να σου φτιάξω εγώ δικά μου |