| В линии меченых судеб
|
| Я не увижу остатков.
|
| Господи, что с нами будет?
|
| Мы заблуждались так сладко.
|
| В скованных нежностью криках
|
| Мы доносили лишь зёрна.
|
| В самых застенчивых рифмах
|
| Сеяли в их слоях дёрна.
|
| Падали белыми гроздьями спелыми.
|
| Что-то успели спеть, что-то не спели мы.
|
| Водами талыми, вот и не стало нас -
|
| Мы выдуманы.
|
| Падали белыми гроздьями спелыми.
|
| Что-то успели спеть, что-то не спели мы.
|
| Водами талыми, вот и не стало нас -
|
| Мы выдуманы.
|
| В россыпи каменных ликов
|
| Я молюсь костноязычно.
|
| Господи, ты в этих звуках
|
| Вечно присутствуешь лично.
|
| В лёгкой печали растаяв
|
| Я долго пытаюсь собраться.
|
| Тихо прощаюсь у края,
|
| Чтобы с тобою остаться.
|
| Падали белыми гроздьями спелыми.
|
| Что-то успели спеть, что-то не спели мы.
|
| Водами талыми, вот и не стало нас -
|
| Мы выдуманы.
|
| Падали белыми гроздьями спелыми.
|
| Что-то успели спеть, что-то не спели мы.
|
| Водами талыми, вот и не стало нас -
|
| Мы выдуманы.
|
| Падали белыми гроздьями спелыми.
|
| Что-то успели спеть, что-то не спели мы.
|
| Водами талыми, вот и не стало нас -
|
| Мы выдуманы.
|
| Падали белыми гроздьями спелыми.
|
| Что-то успели спеть, что-то не спели мы.
|
| Водами талыми, вот и не стало нас -
|
| Мы выдуманы. |