| Στην αγκαλιά μου έχεις μάθει να γυρνάς |
| κι ούτε σε νοιάζει αν έχει δύναμη ν' ανοίξει |
| εγώ είμαι αυτός που σε μια δύσκολη στιγμή |
| στα δυο του χέρια πάλι μέσα θα σε κρύψει |
| Στη αγκαλιά μου έχεις μάθει να γυρνάς |
| όταν απέξω κάποια άλλη σε κλειδώνει |
| κι ενώ η ζωή σου αφήνει αλλού λογαριασμό |
| θες η δική μου όσα χρωστάς να τα πληρώνει |
| Αντέχω μην με ρωτάς πως το μπορώ κι αντέχω |
| για όλα να σε συγχωρώ αντέχω |
| τον εαυτό μου τιμωρώ που δεν αντέχω |
| να μην σ' αγαπώ, να μην σ' αγαπώ |
| Στην αγκαλιά μου έχεις μάθει να γυρνάς |
| κάθε φορά που κάποιος άλλος σε εκδικείται |
| κι ενώ η καρδιά σου ρίχνει άγκυρες παντού |
| μες στα δικά μου τα νερά ποτέ δεν μπήκε |
| Στην αγκαλιά μου έχεις μάθει να γυρνάς |
| σαν τα παιδιά λίγο μετά την αταξία |
| για σένα πάντα ένα χαμόγελο ζεστό |
| για μένα πάντα η δική σου αδιαφορία |
| Αντέχω μην με ρωτάς πως το μπορώ κι αντέχω |
| για όλα να σε συγχωρώ αντέχω |
| τον εαυτό μου τιμωρώ που δεν αντέχω |
| να μην σ' αγαπώ, να μην σ' αγαπώ |