| Nur paar zykade, ich klimper dazo en melodie |
| Mensch, jeht et mer joot he, su joot wie noch nie |
| T’ess alles phantastisch, doch jottseidank nit nur phantasie |
| Ming fata morgana hätt ne namen |
| Die hieß carmen |
| Paradiesisch, wie se dolitt |
| Jreifbar noh bei mir em sand litt |
| Wie dat ussieht, einfach su |
| Als hätt'se kein zick läuft övver ming fööß mem affenzahn |
| En ameis, nä zwei, jetz sinn et ald drei |
| Leev ameise, hührt ens, dat weet mer doch wohl kein karavan |
| Un minge hund gähnt |
| Krüff dämm schatten noh un pennt |
| Wigger wie der janzen daach |
| Weil’e streune will diss naach |
| Tj’eht op jaach, diss naach |
| Doch alles ess carmen un hällt mich total en ihrem bann |
| Ich will se wie nur jet, ich bedden se an |
| Nä, nit nur dä hung freut sich, wenn et düster weet und dann |
| Die janze insel unser zemmer ess |
| Dä strand dat bett em himmel ess |
| Wo carmen dann dä engel ess |
| Dä sich un mich erlös |