| Μ' έντυσαν οι Μοίρες μου
| Мои судьбы одели меня
|
| με τραγούδια και μ' ευχές
| с песнями и пожеланиями
|
| και την πόρτα μου άνοιξαν
| и они открыли мою дверь
|
| να φύγω, να 'ρθω, να σε βρω.
| уйти, прийти, найти тебя.
|
| Κι ήρθαν πέντε ποταμοί
| И пришли пять рек
|
| να μου πλύνουν το κορμί
| помыть мое тело
|
| κι ήρθανε και δυο πουλιά
| и прилетели две птицы
|
| να μου μάθουν το φιλί.
| чтобы научить меня целоваться.
|
| Κάτω στους πέντε ποταμούς,
| По пяти рекам,
|
| κάτω στους πέντε δρόμους,
| по пяти улицам,
|
| είδα τους φεγγαρόλουστους
| Я видел лунный свет
|
| τους μικρούς σου ώμους.
| твои маленькие плечи.
|
| Μα τ' άγγιγμά μου αρνήθηκες,
| Но ты отказался от моего прикосновения,
|
| μαύρη σιωπή εντύθηκες
| ты одета в черную тишину
|
| κι άπλωσα τα χέρια μου
| и я протянул руки
|
| κι έμεινα στην ερημιά.
| и я остался в пустыне.
|
| Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν
| С таким количеством лжи, одетых
|
| οι λέξεις
| слова
|
| πώς να σου πω το σ' αγαπώ
| как сказать тебе, что я люблю тебя
|
| να το πιστέψεις!!!
| поверь в это!!!
|
| Πήγα κι ήπια το νερό
| Я пошел и выпил воды
|
| απ' την πηγή της λήθης
| из источника забвения
|
| που σβήνει τα θυμίσματα
| который стирает благовония
|
| κι όλους τους πόνους σβήνει.
| и вся боль уходит.
|
| Μα πιο βαθιά μου χάραξε
| Но это вырезало меня глубже
|
| τη θύμηση στον πόνο
| память в боли
|
| κι έμεινα πάντα να ζητώ
| и мне всегда оставалось спросить
|
| ένα φιλί σου μόνο.
| только поцелуй.
|
| Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν
| С таким количеством лжи, одетых
|
| οι λέξεις
| слова
|
| πώς να σου πω το σ' αγαπώ
| как сказать тебе, что я люблю тебя
|
| να το πιστέψεις!!!
| поверь в это!!!
|
| Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν
| С таким количеством лжи, одетых
|
| οι λέξεις
| слова
|
| πώς να σου πω το σ' αγαπώ,
| как я могу сказать тебе, что люблю тебя,
|
| Πώς να πιστέψεις!!! | Как верить !!! |