| (Η ζωή είναι μικρή για να `ναι θλιβερή μωρό μου… |
| Η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι) |
| Χάρτινο τσίρκο μόλις σε βρίσκω |
| γέλια σκεπάζουν κάθε αστείο μου λυγμό |
| Μέσα σου θέλω για πάντα να ζήσω |
| σαν τη σκιά στο πανηγύρι των σκιών |
| Ό,τι σκοτώνει τη δική μου χαρά |
| είναι μια φάρσα που με κόβει στα δύο |
| Με πιάνει απ' το χέρι και με λόγια γλυκά |
| σαν παιδί μ' οδηγάει στ' όμορφό σου σφαγείο |
| Και να `μαι ξανά |
| σ' ένα πλήθος που θυμίζει κάποιον άγνωστο φίλο |
| Κλωτσάω στα τυφλά |
| σαν παλιάτσος σκοντάφτω πάνω στο ίδιο θηρίο |
| που όλο μου λέει |
| πως η δικιά μου σκλαβιά ειν' ένα χάρτινο τσίρκο |
| Με κάνει να κλαίω |
| και φαίνομαι αστείος, γίνομαι αστείος |
| Χάρτινο τσίρκο μόλις σε βρίσκω |
| κλαίω σαν άντρας σαν παιδάκι γελώ |
| Μέσα σου θέλω μια μέρα να σβήσω |
| σαν τον τρελό στο πανηγύρι των τρελών |
| Ό,τι ξυπνάει τη δική μου χαρά |
| ειν' ένα όνειρο σπασμένο στα δύο |
| Ψηλά με κρατάει στη ζεστή του αγκαλιά |
| με πετάει ξαφνικά στο σκοτεινό σου ψυγείο |
| Και να `μαι ξανά |
| σ' ένα πλήθος που θυμίζει κάποιον άγνωστο φίλο |
| Κλωτσάω στα τυφλά |
| σαν παλιάτσος σκοντάφτω πάνω στο ίδιο θηρίο |
| που όλο μου λέει |
| πως η δικιά μου σκλαβιά ειν' ένα χάρτινο τσίρκο |
| Με κάνει να κλαίω |
| και φαίνομαι αστείος, γίνομαι αστείος… |